درباره‌ی عکاسی

03 شهریور 1398


دوشنبه‌ی هفته پیش، 19 اگوست، روز جهانی عکاسی بود و شاهد جمعیت کثیری از عکاسان در فضای مجازی بودم. هر کسی این روز رو به خودش و اطرافیانش تبریک گفته بود. شاید اولش مضحک به نظر برسه، اما واقعا همینطوره. با پیشرفت تکنولوژی و گوشی‌های هوشمند، بیشتر افراد حداقل یکبار در مقام عکاس یک عکس بودند. البته مطمئنا هدف این روز جهانی، عکاسان حرفه‌ای بوده و هست😉

سوزان سانتاگ (روی جلد زده سونتاگ اما سانتاگ هم گفته میشه) از اون دسته از هنرمندان بوده که در حوزه‌های متنوعی فعالیت داشته. سوا از بقیه کارها، انصافا نقدهای ایشون خواندنی هستند. از بین مجموعه‌ نقدهای سانتاگ دو کتابِ «علیه تفسیر» و «درباره عکاسی» از شهرت بیشتری برخوردارند. 
«درباره عکاسی» اولین بار در مجله بررسی کتاب نیویورک در سال 1977 منتشر شده و درست یک سال بعد برنده جایزه ملی منتقدان آمریکا شده. فرزانه‌ طاهری، مترجم کتاب، ظاهرا ماجراهایی داشته از سال 1366 سر انتشار این ترجمه که بالاخره بعد از سی سال توسط نشر کتاب آبان منتشر میشه. (توی مقدمه کامل توضیح دادند)

سانتاگ در این مقاله اول از دید خودش تعریف‌هایی برای عکس، عکاس و عکاسی نوشته. و از تاثیر  و نفوذ عکاسی توی زندگی انسان معاصر گفته. در بخش‌هایی از کتاب آثار تعدادی از عکاسان رو نقد و بررسی کرده. البته این کتاب هیچ عکسی نداره! متن اصلی کتاب هم بدون عکس منتشر شده. سانتاگ با این کار خواننده رو به چالش می‌کشه. 

الان خیلی‌هاتون از این کتاب میگذرید چون سال‌ها پیش نوشته شده، پس به درد انسان مدرن امروزی نمیخوره! اما واقعا اینجوری نیست. نمیدونم میتونم اسمش رو بذارم معجزه یا نه! اما در کمال تعجب در طول خوندن کتاب یک لحظه هم به این فکر نکردم که اون دوره اینجوری بوده، الان اوضاع خیلی فرق کرده. این هم جادوی نقدهای سوزان سانتاگ، پس کِی میخواین ایمان بیارین؟🤨

چند سطر کتاب

اکنون زمانه، زمانه‌ی غم گذشته خوردن است و عکس، این غم را بسیار تشدید می‌کند. عکاسی، هنری مرثیه‌ای است، هنر بین‌الطلوعین است. اغلب موضوعاتی که عکس‌شان را می‌گیرند، دقیقا به سبب گرفته شدن عکس‌شان حالتی رقت‌آمیز پیدا می‌کنند. یک موضوع زشت یا وحشتناک ممکن است در آدم اثر بگذارد چون توجهی که عکاس نثارش کرده، بر ارج آن افزوده است. یک موضوع زیبا ممکن است آدم را دچار احساس اندوه و تاسف کند، چون پیر شده یا زوال یافته یا از میان رفته است. عکس یادآورنده حتمیت مرگ است. عکس گرفتن یعنی دخالت در امر فناپذیری و بی‌ثباتی و آسیب‌پذیری شخص (یا شی) دیگر. عکس، دقیقا به این علت که بُرشی از این لحظه تهیه می‌بیند و آن را منجمد می‌کند، بر ذوب بی‌امان زمان شهادت می‌دهد.

ص 31

درباره عکاسی/ نویسنده: سوزان سونتاگ (یا سوزان سانتاگ)/ مترجم: فرزانه طاهری/ نشر کتاب آبان/ چاپ اول 1397/ 248 صفحه/ قیمت: 35 هزار تومان

عنوان اصلی:
نویسنده: Susan Sontag

▫️  t.me/klidar ▫️instaklidar (http://instagram.com/instaklidar) ▫️ klidar.ir (http://www.klidar.ir/)



دیدگاه های شما