شعری از ناظم حکمت

15 اردیبهشت 1397


آن‌ها دشمنان امیدند؛ عشق من

آن‌ها دشمنان امیدند؛ عشق من
دشمنان زلالیِ آب
و درخت پرشکوفه.
دشمنان زندگی در تاب و تب.
آن‌ها برچسب مرگ بر خود دارند
- دندان‌هایی پوسیده و گوشتی فاسد _
به زودی می‌میرند و برای همیشه می‌روند
آری عشق من
آزادی
نغمه خوان
در جامه نوروزی
بازو گشاده می‌آید
آزادی در این کشور...

📙کجاست دستان تو
📓#ناظم_حکمت
📕مترجم: #احمد_پوری
#نشر_نگاه



دیدگاه های شما